Bękart

Chodź, urodzę Ci wiersz
Bękart lakoniczny
Matka – pesymistka
Ojciec – smutek metafizyczny

Chodź, zakochaj się we mnie
Weź ten wiersz na ręce
Utul dziecko niechciane
I koniecznie złam mi serce

Chodź, przytul wiersz do piersi
Napiszę o tym poemat
Urodzę Ci wiele wierszy
Powielę kolejny schemat

Chodź, zadaj mi ból
Weź co tylko chcesz
Spójrz mi głęboko w oczy
Zobaczysz jak rodzę wiersz

Chodź, spraw bym cierpiała
Ucałuj sieroty kosmiczne
Kochaj mnie bylejak
Rodzę brudny wiersz łykając łzy liryczne

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

Create a free website or blog at WordPress.com.

Up ↑

%d bloggers like this: